Telefoneren. Doet iemand dat nog?

Score0

Vorige week bleek dat het papieren Telefoonboek dit jaar voor het laatst verschijnt en ik dacht: ja, wat ís telefoneren veranderd. Was de telefoon vroeger nog de koning van de communicatie die ik de hele dag door aanbad – ik nam ALTIJD op, wát ik ook aan het doen was – tegenwoordig bel ik alleen nog privé om medeleven te betuigen, mensen te feliciteren of als ik écht ergens mee zit.

En dan alleen als ik vooraf via app of mail heb laten weten dát ik ga bellen en of dat uitkomt. Ik vind het fijn om af te spreken om te bellen. Ik wil er even voor kunnen gaan zitten.

Sterker nog, ik merk dat ik me begin te ergeren aan mensen die ‘zomaar’ privé bellen. Zeker als ze een heel verhaal gaan afsteken zonder te vragen of het uitkomt. Veel mensen zijn ook boos als je niet opneemt, dus wegdrukken kan niet altijd. Mijn vrienden weten dat. Dus ik schrik, als ze ‘zomaar’ bellen. Dan is er iets ergs. Ik neem ze altijd op.

Ik merk ook dat mijn vrienden liever…

Lees het hele bericht